aflevering 30 augustus 2012

Sportlaan 12

aflevering 30 augustus 2012

Geregeld
Ronkende motoren, de gedragen stem van de speaker, veel publiek, een gekleurd lint van wielrenners diep in de beugels, gezoem van de wielen, volgauto’s met gierende banden, het gonst in de stad, het is koers! Deze kakofonie doorkruist het leven van alledag in het stadje aan de Oosterschelde. Het jaarlijks wielercriterium heeft de stad ingenomen.

Verkeersregelaars staan op de aangewezen plaatsen voor de veiligheid van renners en publiek. Ze zijn een schakel in de koers. Enthousiaste mensen die bij evenementen bevoegd zijn om het verkeer te regelen. Prominent aanwezig, opvallend gekleurd hesje. Met gebaren, fluitsignalen, geschreeuwde waarschuwingen. Ze zijn voorzien van een legitimatie als erkend verkeersregelaar, seingever.

Consequent en duidelijk zijn
Annie en Iep uit Goes (42 jaar getrouwd) behoren tot deze bijzondere groep, sinds 5 jaar. Het virus sloeg aan bij de Ride for the Roses. Ze worden nu door heel Zeeland gevraagd. “Consequent en duidelijk zijn”, is het motto volgens Annie. Zij doen het voor de eer, het gevoel om er bij te mogen zijn. Het lunchpakket is een aardige bijkomstigheid.

Dit keer geen boze automobilisten die er geen moer van begrijpen waarom ze moeten stoppen voor een wielerwedstrijd. Niet de bewaking van een kruispunt, ergens in de polder. Ze staan op een hotspot op 10 meter afstand van elkaar, in de finishstraat. Het gaat nu vooral om overstekende obers met dampende schalen. “Even wachten ….te laat”.

“Kom maar met de bitterballen”
Het parcours voert door de binnenstad, langs de haven met bruisende terrassen aan beide kanten. De terrasschermen bieden beschutting tegen het voorbij razende peloton. De speaker zweept de renners op voor de volgende premieronde. Geef het volk “brood en spelen”, het wordt hier opnieuw bevestigd. “Kom maar met de bitterballen meisje, recht oversteken”, een scherp fluitsignaal ondersteunt de overtocht. Annie: “Je moet soms ogen in je rug hebben”.

De eindsprint kondigt zich aan, de spanning neemt toe. Gevangen in het finishshot staan ze op gepaste afstand van de streep: Annie en Iep. Het is goed verlopen, geen ongelukken, de vlag kan omlaag. Het hesje en het fluitje worden ingeleverd, in de schaduw van de huldiging.
De winnaar neemt de bloemen, de bekers, de kreeft en de geldpremies in ontvangst uit handen van de burgemeester.

Anonimiteit
Annie en Iep hebben hun eigen podium, de wedstrijd. Zij treden weer terug in de anonimiteit om straks opnieuw de noodzaak van hun aanwezigheid te bewijzen. Want zonder deze mensen kan er geen winnaar gehuldigd worden.
Laat dat duidelijk zijn.