Aflevering 3 januari 2013

De juiste toon                          

Scheidsrechters krijgen niet vaak het voordeel van de twijfel als het er om gaat de juiste snaar te raken. Maarten Bruijnes heeft daar geen moeite mee. Hij floot meer dan 20 jaar zijn partijtje mee in KNVB-verband en fungeert tegenwoordig op afroep als clubscheidsrechter. Hij krijgt nu wekelijks `toppers` toegewezen. Het is een mooi duet met zijn passie voor muziek.

Humor en overwicht
Bruijnes (66 jaar) uit Bruinisse floot op het niveau van derde klasse- en reservehoofdklasse. Zijn uitstraling met de karakteristieke snor en zijn gevoel voor humor loodsen hem als leidsman probleemloos door de voetbaljaren heen. De speler die met zijn vaker gebruikte opmerking regelmatig geel krijgt, ontvangt van hem een glimlach: `Scheidsrechter, hoe is het met je hond?”  Maarten antwoordt verbaasd dat hij helemaal geen hond heeft. Waarna de speler in kwestie hoofdschuddend zegt: “Vreemd, zo blind en dan geen hond”. Bij een wedstrijd in Brabant werd de term hondenlul, ooit bedacht door Piet Romeijn van Feyenoord, naar zijn hoofd geslingerd. “Gosternokke, dacht ik. Ik draai me om, ga voor de tribune staan, trek mijn broek naar voren en kijk naar beneden en roep naar het thuispubliek: nee hoor”.  Applaus is zijn deel, zijn optreden gewaardeerd. Hij mocht een halve bekerwedstrijd van hoofdklasser Kloetinge fluiten tegen Zierikzee, noodgedwongen als invaller voor een geblesseerde collega. Op geleende schoenen, drie maten te klein, wat hem dwingt op zijn tenen te lopen. En, een unicum, gekleed in een jack van de thuisclub met de naam van de hoofdsponsor in grote letters op zijn rug.

Virtuoos op de toetsen
Naast het veld speelt hij een verdienstelijk partijtje biljart in alle disciplines. Bij finalewedstrijden op het blauwe laken fungeert hij dit keer als assistent van de bondsarbiter. Maar zijn hart ligt vooral bij de muziek. “Na mijn pensionering ben ik beroepsmuzikant geworden”.  Maarten profileert zich als jazzy pianist en zorgt nog steeds voor de muzikale omlijsting van bruiloften en partijen. Hij is tekstschrijver van liedjes die de actualiteit duiden, vooral in zijn woonplaats.  Met het mosselprotest en het jubileum van zijn cluppie, Bruse Boys. Het spel op de pianotoetsen doet Maarten Bruijnes met een glimlach door het leven gaan, daarbij genietend van zijn wedstrijden als clubscheidsrechter. De unieke balans tussen woorden, humor en de juiste toon hebben gezorgd voor zijn loopbaan als scheidsrechter zonder wanklank. Een nummer dat ongetwijfeld in zijn repertoire staat is hem op het lijf geschreven: “ My way”.