Het Tourgeluid ontbrak deze zomer

Zon, zee en strand zijn de ingrediënten bij uitstek om een perfecte zomer te hebben. Tel daarbij op een hoge temperatuur die je onder dompelt in een mediterraan bad.
Een panorama met een hemelsblauwe strakke lucht en de parade van een kleurrijke zeilvloot maken het palet zo compleet dat het niets onder doet voor de Spaanse Costa.
Maar het is toch echt heel Holland dat hier bakt, thuis op het eigen strand. Aangevuld met steeds meer verdwaalde Belgen en zo te horen ook een stelletje Oosterburen. Nog even zo volhouden met die hitte en de palmbomen schieten vanzelf uit de grond. Daar aan de oever van het zilte water, waar het zo goed toeven is.

“…het decor voor een surplace”

Dit plaatje is in wielertermen gesproken het uitgelezen decor voor een surplace. Vooral in een tijd dat de wereld haperend is opgestart. Want we hebben massaal besloten dat we nu wel eens recht hebben op vakantie. Na een poosje met een opgesloten gevoel in gepaste eenzaamheid te hebben doorgebracht. 

Radio

Mijn stranduitrusting is incognito en bestaat uit stoel, onmiskenbare pet, zonnebril en koelbox. Toch mist er iets in dit standaardpakket, een wezenlijk onderdeel en dat is zonder meer het fascinerende zomergeluid van radio Tour de France, le spectacle du NOS.
Voor mij is dat de overtreffende trap van genieten in het aangename ritme van een dagje op het strand. Volledig in harmonie met het ruisen van de zwoele wind, het klotsen van het lauwe water en de koesterende stralen van de zon.

Dit jaar is Radio Tour er even niet, de koersradio zwijgt en de Tour lijkt genoegen te moeten nemen met nagemaakt virtueel geknutsel en ingeblikte beelden van terug in de tijd.
De gouden glans van radio straalt af van de antennes bij de flashback naar de tijd van de tourradio. Met de muziek van de vrolijke besnorde opper-DJ Herman van der Velden, de vertrouwde presentatie uit Hilversum en de regelmatige Tourflits. Het geoliede programma dat perfect aansloot bij onze ultieme vakantiebeleving.

“de grote verbindende factor…”


De klik met de verslaggevers in Frankrijk verloopt geroutineerd waarbij de inhoud van de boodschap extra gewicht krijgt naarmate de finish nadert. Alleen in een bergetappe gaat het geluid iets eerder naar een hoger volume. Je fietst als het ware zelf mee en voelt de impact van grootse daden van de man op een tweewieler in een selectief landschap. Terwijl je zelf op dat moment blijft zitten waar je zit en je zeker niet van plan bent te verroeren.   
De nazaten van Theo Koomen zijn bevoorrecht, geaccrediteerd, op tournee met het grootste wielercircus ter wereld. Vertellen ons live wat ze zien in de grote etalage van het wielrennen.

Radio Tour is de grote verbindende factor in de zomerperiode. Het is meer dan het geluid van de Tour. Televisie toont ons de feiten, waar radio ruimte laat voor de verbeelding. En juist die verbeelding maakt de tour zo mystiek. Het blijft heerlijk om de beelden bij de verhalen aan de eigen fantasie over te laten.

Verhalen

De trektocht op de fiets door het Franse land is een onuitputtelijke bron van verhalen. Niet alleen de radio, maar ook de schrijvers van boeken over de Tour houden het verlangen naar heroïek levend.


Ik mocht van meesterschrijver Peter Ouwerkerk een gesigneerd boek in ontvangst nemen met Groeten uit de Tour. Hij was er zelf meer dan 30 jaar met zijn timmermansoog bij geweest en illustreert op zijn kenmerkende wijze het grote wielerspektakel in 50 verhalen, waarvan ieder zich graag een stukje toe eigent.

Mijn eigen stukje van het verhaal is uit de periode dat de radio nog maar mondjesmaat verslag deed en de tv nog niet live aanwezig was in de Tour. Ik zocht mijn Tourbeleving in het krantje, dat ik kocht voor een kwartje van mijn zuurverdiende geld als vakantiewerker in de uienhandel. Het was een sportbijlage van de krant Het Volk, met een speciale editie voor de ronde van Frankrijk. In de volksmond gekend als het rondegazetje.

“Waarna de krantjes luidkeels en fluitend te koop werden aangeboden…”


Nauwelijks hadden de coureurs de eindstreep van de dagelijkse etappe gehaald of de vier pagina’s tellende krant was al ter perse, Met heet van de naald, het verslag van de rit, de uitslag en het klassement. De gazetten werden gedropt met vliegtuigjes, waar speciaal opgetrommelde verkopers met fietsen en brommers stonden te wachten. Bij ons in West-Brabant werden ze aangevoerd op Vliegveld Seppe.
Waarna de krantjes luidkeels (door de crieurs) en fluitend te koop werden aangeboden in onvervalst plaatselijke dialect. De oplage liep zelfs op tot maar liefst 120.000 exemplaren.
Ik pijnigde in die tijd mijn hersens over de term ex aequo in de rituitslag. Zoals ik later begreep, was het geen Italiaanse renner maar een groep die in dezelfde tijd over de streep ging en dus op gelijke hoogte eindigde.

Metamorfose

De Tour de France gaat deze week van start in Nice. Deze veredelde kermis gaat wél door in tegenstelling tot andere grote evenementen. Goed voor de afleiding in een nog steeds absurde tijd. We kunnen onze aandacht de komende weken verleggen naar een wielerkoers, waar de eindstreep verder dan ooit lijkt te liggen.

Dat die Tour een metamorfose heeft ondergaan mag duidelijk zijn. De verslagen en verhalen zullen zijn voorzien van een mondkapje en de renners verblijven drie weken in de eigen bubbel. Radio Tour steekt deze weken ook niet in het eigen zomerse jasje.

Mijn grote vraag is of de magie van de Tour ooit terug zal keren. Ik verlang nu alweer naar een echte zomerse editie, gekluisterd aan de radio. Met het krantje paraat, op zoek naar een nieuwe ex aequo maar dan niet in een verplichte bubbel.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *