Tourgevoel

Bas

 

 

 

 

 

Mijn tourgevoel is geworteld in West-Brabant, de streek waar mijn roots liggen.

“Dit boek is nog helemaal nieuw en gij mag het als eerste lezen”. Mijn grote wielervriend uit Sint Willebrord overhandigt het exemplaar dat ik trots in ontvangst neem. Het boek met als titel “Westbrabantse tourrenners” behandel ik als een waardevol kleinood. Alsof de inhoud met terugwerkende kracht een tipje van sluier zal gaan oplichten van de periode waarin de Tour voor mij een magisch fenomeen was. Alle renners uit deze streek die ooit de Tour hebben gereden krijgen in dit boek een podium.

Basje
Al bladerend in het boek kom ik de naam tegen van Bas Maliepaard. Hij was in mijn lagere schooltijd voor mij de verpersoonlijking van een renner die zo dicht bij woonde maar toch onbereikbaar was. De renner uit Willemstad krijgt een gezicht uit een periode waarin de Tour alleen tot ons kwam via de radio. Dus moest ik zelf de beelden invullen, zelf het verhaal in kaart brengen van wat er in Frankrijk gebeurde. ’s Avonds wachten op het voddig Tourkrantje, dat de uitslag van die dag en het klassement al kon melden. In de tijd dat de term ex aequo voor de naam van een renner werd aangezien, maar allez, het ging om het gevoel erbij te horen en de onscherpe foto werd op de koop toegenomen. Maar Basje was mijn idool!

Bakermat
West-Brabant wordt wel de bakermat van de Nederlandse wielersport genoemd. In de jaren vijftig van de vorige eeuw werd dit deel van Brabant definitief op de wielerkaart van Nederland gezet. Vooral door de resultaten in de Tour de France van de wielrenners Wim van Est en Wout Wagtmans en hun markante ploegleider Kees Pellenaars.

Elk dorp – ja zelfs gehucht – had haar eigen wielerronde met plaatselijke favorieten. De toeloop van het publiek hierbij was enorm. Ook mijn toenmalige woonplaats Dinteloord had een serieuze profronde. De grote mannen kwamen langs, de helden die in de Tour hadden gereden. En dan staan ze in levende lijve voor je neus.
Als de dag van gisteren herinner ik mij dat ik me stond te vergapen aan Gerben Karstens. De Karst debuteerde toen in de Tour van 1965 met een ritzege. Het jaar waarin de Televizierploeg van ploegleider Kees Pellenaars met onder meer Bas Maliepaard en Nederlands kampioen en Zeeuw Jo de Roo van zich doet spreken. Jo pakte een ritzege op de roze wielerbaan van Bordeaux en die dag ook de groene trui.

Televizierploeg
Basje maakte twee jaar deel uit van de vrijbuiterploeg van Televizier, hij reed eerder in een Franse ploeg met Tom Simpson, André Darrigade en Rudi Altig. En al die jaren bleef hij fietsen als een pure liefhebber van de sport. In een interview wordt Basje neergezet als een naïeve renner met een amateuristische inslag. Citaat: ,,Ik heb nooit iets gekocht of verkocht, dat is mijn ongeluk geweest. Als ik er beter van doordrongen was geweest dat een Touretappe belangrijker is dan de Ronde van Dinteloord, was ik er beter uitgesprongen”.
De Tour is veranderd, de namen van de renners ook, de regelmatige Nederlandse ritzeges ook. Maar het Tourgevoel uit de tijd van Basje Maliepaard blijf ik nog altijd koesteren.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *